Język syryjski (współczesny), język nowoaramejski – język używany w Iraku, Syrii, Iranie i Turcji. Ma bardzo wiele odmian (są to dialekty asyryjskie, chaldejskie i neo-syryjski zachodni /surayt/ - używający pisowni zachodniej znany jako centralny). Na mapie Eleanor Coghil wyróżniającej grupę NENA - North Eastern Neo-Aramaic - głównie dialekty Chaldejskie i Asyryjskie jest ich ponad 50źródło: Coghil Eleanor – “The Verbal System of North-Eastern Neo-Aramaic” Rozdział I - s.III, por.: "Introduction to Aramean and Syriac Studies" -Arman Akopian ss. 427-435 i "Syriac World" - Daniel King mapa 14 rozdz.16. Neo-Western Syriac (dialekt centralny - nie mylić z nowo aramejskim zachodnim) - surayt - zwany w środowisku naukowym jako Ṭuroyo - jest odmienny od dialektów asyryjskich i chaldejskich - "a" w większości słów przeszło w "o". Prawie każda wioska ma swój własny język syryjski (większość z tej grupy dialektów to dialekty asyryjskie i chaldejskie - nie mylić z asyryjskim akadyjskim). Nazwa jest generalnie związana z tożsamością chrześcijańską. Syryjczycy przyjęli nazwę "syryjski" (suryoyo) aby swój język odróżnić od aramejskich dialektów (związanych w przeszłości z pogaństwem)Arman Akopian -Introduction to Aramean and Syriac Studies s. 165 por. 165-168.