wspólnie z Heleną Radlińską działała w nielegalnym Kole Wychowawców oraz w Towarzystwie Kultury Polskiej, organizowała kursy dla dorosłych. W nauczanie dorosłych była zaangażowana również po odzyskaniu niepodległości (np. wakacyjne kursy dla nauczycieli, wykłady w Państwowym Instytucie Pedagogicznym).
W roku 1923 została zatrudniona na stanowisku wizytatorki szkół. Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia w 1928 r. poprosiła o przeniesienie w stan spoczynkuP. Gołdyn, Wkład Wielkopolan Wschodnich w rozwój oświaty w Polsce w pierwszej połowie XX wieku. urzypadki, Lubelski Rocznik Pedagogiczny t.35, z.4, 2016 (część o Wandzie Haberkantównie na s. 162-164), http://journals.umcs.pl/lrp/article/viewFile/4248/3796.. Nadal jednak aktywnie uczestniczyła w pracach Komisji Oceny Książek Przyrodniczych i wykładała metodykę przyrodoznawstwa na Wolnej Wszechnicy Polskiej.
Była jedną z pionierek ekologii. Ponadto już w 1910 r. opublikowała popularną książeczkę dydaktyczną Śmietnik, w której bardzo współcześnie opisała pożytki płynące z segregacji śmieciP. Zakrzewski, Antek śmieciarz, czyli zero waste w starym stylu.