Od 1947 pracowała na Uniwersytecie Łódzkim jako starszy asystent. W 1949 r. została adiunktem, w 1954 r. docentem, w 1961 r. profesorem nadzwyczajnym, a w 1970 r. profesorem zwyczajnym. W latach 1954–1955 pełniła funkcję dziekana Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego. Od końca 1949 członek PZPR, konsultantka przy Studium Zaocznym przy Szkole Partyjnej przy KC PZPR, członek Rady Naukowej przy Zakładzie Historii Partii.
W swoich badaniach naukowych zajmowała się przede wszystkim historią XIX wieku.
Odznaczenia i nagrody Order Sztandaru Pracy I klasy, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Tytuł „Zasłużonego Nauczyciela PRL”, Medal 10-lecia Polski Ludowej, Medal 30-lecia PRL, Odznaka Zasłużonego Działacza Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Włókienniczego, Odzieżowego i Skórzanego, Honorowa Odznaka Województwa Łódzkiego, Honorowa Odznaka Miasta Łodzi, Nagroda naukowa Prezydium Wojewódzkiej Rady Naukowej w Łodzi, Nagroda Miasta Łodzi za prace naukowe dotyczące dziejów przemysłu włókienniczego i klasy robotniczej w okręgu łódzkim (1975).
Uczniowie Do grona jej uczniów należą: Alina Barszczewska-Krupa, Mieczysław Bandurka, Jan Fijałek, Józef Śmiałowski, Barbara Wachowska.
Przypisy
Bibliografia