Nikołaj Wasiljewicz Tienzorow, ros. Николай Васильевич Тензеров (ur. ? w Nowoczerkasku, zm. w 1957 r. pod Monachium) – radziecki fizyk i matematyk, propagandysta, a następnie szef Zarządu Bezpieczeństwa Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, emigracyjny publicysta i działacz
Życiorys Najprawdopodobniej urodził się jako Jurij Wasiliewicz lub Wasilij Nikołajewicz Puzanow. Był z pochodzenia Kozakiem dońskim. Po zakończeniu wojny domowej w Rosji ukrywał swoją prawdziwą tożsamość. Od 1928 r. był nauczycielem. Ukończył studia fizyczno-matematyczne. Od 1931 r. pracował w Instytucie Naukowo-Badawczym Przemysłu Górskiego w Stalinie. W 1934 r. został specjalistą balistyki w jednym z wojskowych instytutów naukowych. Od 1936 r. był docentem-fizykiem w Instytucie Naukowo-Badawczym w Charkowie, prowadząc badania nad energią atomową. Następnie został docentem-matematykiem w jednej z uczelni wyższych w Moskwie. Część b. własowców (np. Wiktor A. Łarionow, czy Borys W. Prianisznikow) twierdziła, że w okresie przedwojennym był współpracownikiem NKWD. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r. zmobilizowano go do Armii Czerwonej. Być może otrzymał stopień wojskowy intendenta 2 rangi. W maju 1942 r. na Krymie dostał się do niewoli niemieckiej. Podjął kolaborację z Niemcami.