Wprowadził on cztery podstawowe motywy: indywidualizm, altruizm, kooperację i rywalizację oraz zaproponował definicję orientacji jako prostego liniowego wzoru obejmującego zarówno wyniki własne, jak i wyniki innego gracza:
U = w1 * (wyniki własne) + w2 * (wyniki innych) gdzie: U = indywidualna użyteczność danej sytuacji w1, w2 = wagi przykładane do wyników
Dla czterech podstawowych orientacji wagi są następujące: indywidualizm (w1=1 w2=0), altruizm (w1=0 w2=1), kooperacja (w1=1 w2=1) i rywalizacja (w1=1 w2=-1).
Donald Griesinger i James Livingston rozbudowali model McClintocka: w dwuwymiarowej przestrzeni wyznaczonej przez wyniki własne oraz wyniki innej osoby wyznaczyli osiem orientacji społecznych (na rysunku obok wraz z odpowiednimi wartościami wag w1 oraz w2). Kolejni badacze doszli do wniosku, że ten model nie jest wystarczający i uzupełnili wzór o dodatkowy czynnik równości. W efekcie przyjęto ostatecznie: U = w1 * (wyniki własne) + w2 * (wyniki innych) + w3 * (równość wyników) gdzie: w3 = wagi przykładana do różnic pomiędzy wynikami