Eris została sfotografowana już 21 października 2003 roku, ale dopiero ponowna analiza komputerowa zebranych danych pozwoliła na stwierdzenie jej wolnego przemieszczania się na tle gwiazd. Dzięki następnym obserwacjom wstępnie określono jej orbitę i rozmiary.

Orbita mały|lewo|Orbita Eris (dane dotyczące parametrów orbity z 2006 zawierające nieaktualne dziś położenie obiektów) Okres orbitalny (136199) Eris wynosi ok. 561 lat. Podobnie jak Pluton, Eris posiada silnie ekscentryczną orbitę – o mimośrodzie ok. 0,44. W peryhelium ciało zbliża się do Słońca na 38,4 jednostek astronomicznych, a w aphelium oddala na 97,7 au (dla porównania, peryhelium orbity Plutona sięga 29,6, natomiast aphelium – 49,6 au). Jej nachylenie względem płaszczyzny ekliptyki jest jeszcze większe niż Plutona – wynosi aż 43,8°. Obiekt ten jest wystarczająco jasny (ma 19 wielkość gwiazdową), aby być dostępnym dla obserwacji fotograficznych nawet w niezbyt wielkich teleskopach. Przyczyną tak późnego odkrycia tego obiektu było nachylenie jego orbity – większość poszukiwań koncentruje się na okolicach płaszczyzny ekliptyki, wokół której znaleźć można większość materiału Układu Słonecznego. mały|Animacja pokazująca ruch Eris (po lewej stronie) na tle pozostałych obiektów.