Giuseppe Miraglia – włoski transportowiec wodnosamolotów (według włoskiej terminologii okręt lotniczy – nave portaerei) z okresu międzywojennego i II wojny światowej. Adaptowany do tej roli poprzez przebudowę statku pasażersko-towarowego „Città di Messina”, został wcielony do floty 1 listopada 1927 roku. Był wykorzystywany głównie do celów eksperymentalnych i szkoleniowych. W połowie lat 30. był używany do zadań pomocniczych, nie brał aktywnego udziału w działaniach wojennych. Po zdemobilizowaniu, w 1950 roku został sprzedany na złom.
Pozyskanie i adaptacja Pierwsze eksperymenty lotnicze, przy użyciu balonów obserwacyjnych na uwięzi, były prowadzone w Regia Marina od 1907 roku, z wykorzystaniem krążowników pancernopokładowych „Elba” i „Liguria” w czasie manewrów pod Sycylią. Rozwój nowej techniki odbywał się we Włoszech przy poparciu młodego króla Wiktora Emanuela III, który w 1908 roku, jako pierwsza w historii głowa państwa, odbył lot sterowcem. Cztery lata po sycylijskich manewrach, w czasie wojny trypolitańskiej, Regia Marina jako pierwsza marynarka wojenna na świecie zaprezentowała dobrze zorganizowane siły powietrzne, używając balonów, sterowców i samolotów, a także dedykowane okręty lotnicze.