30 grudnia 1979 w Oberstdorfie zadebiutował w Pucharze Świata, startując w zaliczanym do jego klasyfikacji 28. Turnieju Czterech Skoczni. Nie zdobył jednak punktów, kończąc turniej na najgorszym od pięciu lat 63. miejscu. Zajął jednak trzecie miejsce podczas próby przedolimpijskiej w Lake Placid.

W 1980 Denney ukończył studia na University of Minnesota w Duluth, gdzie uzyskał dyplom w rachunkowości i ekonomii.

W 1980 wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid. Na normalnej skoczni zajął 36. miejsce, skacząc na odległość 70 i 75 m. W pierwszej serii na dużym obiekcie uzyskał odległość 109 m, co dawało mu siódme miejsce. W drugiej skoczył 104 m i spadł na ósmą pozycję. Przed igrzyskami ukazał się o nim obszerny artykuł w czasopiśmie Sports Illustrated, gdzie określono go najlepszym amerykańskim skoczkiem w historii, a jego trener Kotlarek uznał go za ambasadora sportu w swoim kraju.

Trzy lata później urodził mu się syn, którego nazwał swoim imieniem – Jim Denney.

W 1992 Denney wystąpił na mistrzostwach Stanów Zjednoczonych weteranów, gdzie zdobył złoty medal w pierwszej kategorii wiekowej. W 2008 został wprowadzony do hali sław amerykańskich skoków narciarskich.