wraz z J. Unszlichtem przywódca organizacji warszawskiej SDKPiL pozostającej w opozycji do rządzącego partią z zagranicy Zarządu Głównego (tzw "rozłamowcy") na czele z Jogichesem - Tyszką i WarskimNorbert Michta „Julian Marchlewski – Polska, Naród , Socjalizm" Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1975, ISBN , s. 252. W 1912 r. Małecki ustępuje z władz SDKPiL nie zgadzając się z siłowymi metodami zwalczania opozycji w partii stosowanymi przez ZG SDKPiL. W czerwcu 1912 r. spotyka się z Leninem w Zakopanem i nawiązuje z nim współpracęNorbert Michta „Julian Marchlewski. Polska, Naród. Socjalizm“, Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1975, str. 267 i 269. W listopadzie 1912 został ponownie aresztowany i osadzony w X Pawilonie Cytadeli, po czym skazany na dożywotnie osiedlenie na Syberii. W 1916 został w Irkucku członkiem komitetu partii bolszewickiej. Od sierpnia 1917 działał w Krasnojarsku, gdzie wybrano go do Rady Delegatów Robotniczych (a następnie: Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich). Kierował pracą miejscowego komitetu partyjnego bolszewików i był przewodniczącym grupy SDKPiL przy komitecie miejskim SDPRR(b) w Krasnojarsku. Uczestniczył w rewolucji październikowej. W 1918 walczył w bolszewickim oddziale partyzanckim pod Krasnojarskiem przeciw Korpusowi Czechosłowackiemu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wincenty Matuszewski (1870–1918) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.