W 1914 należał krótko do Komitetu Łódzkiego SDKPiL, po czym został ponownie aresztowany i zesłany do guberni jenisejskiej, skąd w 1917 uwolniła go rewolucja lutowa. Działał najpierw w Krasnojarsku, a od lipca 1917 w Moskwie. W październiku 1917 został przewodniczącym Polskiej Rady Wygnańczej w Moskwie. Podczas rewolucji październikowej organizował oddziały zbrojne i uczestniczył w walkach ulicznych w Moskwie. W styczniu 1918 reprezentował moskiewską grupę SDKPiL na I Konferencji Grup SDKPiL w Rosji w Piotrogrodzie i został na niej wybrany do Centralnego Komitetu Wykonawczego (CKW) Grup SDKPiL w Rosji. W tym samym czasie został kierownikiem Wydziału Wojskowego Komisariatu Polskiego przy Komisariacie Ludowym do Spraw Narodowości. Organizował pracę polityczną i propagandową wśród żołnierzy i polskiej ludności w okręgu moskiewskim. W marcu 1918 skierowany na stanowisko kierownika grupy SDKPiL w Krasnojarsku. Latem 1918 został aresztowany przez Korpus Czechosłowacki, następnie wywieziony na Daleki Wschód. Zmarł na tyfus w więzieniu.
Przypisy