Bitwa morska przy wyspie Nevis – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1667 w trakcie II wojny angielsko-holenderskiej, o niezbyt jasnym przebiegu.
Pod koniec wojny Francuzi podjęli ofensywę w Indiach Zachodnich, głównie siłami Kompanii Zachodnioindyjskiej. Wiceadmirał Joseph-Antoine Lefebvre de La Barre z flotą składającą się z zaadaptowanych statków handlowych zdobył Tobago, Montserrat, Saint Christopher i Antiguę. W lutym eskadra holenderska Abrahama Crijnssena opanowała Surinam.
W marcu na Barbados przypłynął, eskortując konwój, John Berry; jego eskadra składała się z okrętów „Coronation” (56 dział), „Colchester” (48), „East India” i „Quaker”. Na miejscu wzmocnił swe siły adaptując statki „Pearl”, „Constant Katherine”, „William”, „Companion”, „Phoenix” i „John and Thomas”, i z tą eskadrą ustanowił bazę na Nevis. W kwietniu będący w złym stanie „Colchester” został utracony w starciu z dwoma okrętami francuskimi.