Niewysoka około siedmiometrowej wysokości skała, wyrasta na grzbiecie górskim w postaci ostańca w obrębie bloku karkonosko-izerskiego, w strefie kontaktu granitoidowego masywu karkonoskiego oraz metamorfiku izerskiego. Górna część skały zbudowana jest z hornfelsów tworzących kulisty blok, dolną część tworzy żyła aplitowa, przetykana łuskami muskowitu. Nazwę Zawalidroga, skała zawdzięcza swojemu położeniu; usytuowana jest poprzecznie do drogi i trzeba ją obchodzić. Od strony zachodniej górna część skały przypomina sylwetkę ludzkiej głowy.
Turystyka Do skałki można dojść szlakiem turystycznym: (a) niebieski – prowadzący ze Szklarskiej Poręby do Pilchowic. (b) czerwony – Główny Szlak Sudecki im. M. Orłowicza prowadzący z Rozdroża pod Kopą do Wodospadu Kamieńczyka (przez Szklarską Porębę Huta) Ze skałek roztacza się rozległa panorama na Góry Izerskie i Karkonosze.
Zobacz też Wieczorny Zamek Skarbki
Przypisy
Bibliografia M.Staffa (red.): Słownik geografii turystycznej Sudetów, t. 1 Góry Izerskie, Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa – Kraków 1989, , s. 120 P. Wiater: Walonowie u Ducha Gór: podziemne skarby Karkonoszy i Gór Izerskich, Wydawnictwo "Ad Rem", Jelenia Góra 2010 r., Góry Izerskie, mapa turystyczna, skala 1:50 000, Wyd. PLAN, Jelenia Góra 2007,
Kategoria:Skałki Gór Izerskich