W kolejnych latach była adiunktem w Katedrze Botaniki Ogólnej WSP w Warszawie (1950–1953), w Pracowni Fitosocjologii Leśnej Instytutu Botaniki PAN (1954–1956) i w Zakładzie Systematyki i Geografii Roślin na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi UW (1959–1964). Prowadziła wykłady z botaniki na Wydziale Pedagogicznym UW (1953–1968) oraz z metodyki nauczania biologii na Wydziałach Biologii i Nauk o Ziemi (1955–1957) i Pedagogicznym (1954–1968) UW oraz na Studium Pedagogiki dla Pracujących w UW.
Na emeryturę przeszła w 1964, nie przerywając pracy na uczelni i działalności popularyzatorskiej, m.in. w Polskim Towarzystwie Botanicznym i Towarzystwie Wiedzy Powszechnej.
Zmarła w 1985. Została pochowana na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie.
Badania naukowe Pierwsze badania naukowe Wanda Karpowicz wykonywała pod opieką Bolesława Hryniewieckiego. Pracę doktorską nt. „Badania nad rozwojem przedrośli oraz pierwszych liści sporofitu paproci krajowych (Polypodiaceae)” obroniła w 1927 w krakowskiej Akademii Umiejętności (opiekun naukowy: Bolesław Hryniewiecki).
thumb|120px|Nerecznica grzebieniasta W kolejnych latach prowadziła m.in.