Do wieczora pierwszego dnia walk oddziały rumuńskie w całości oddały pierwszą linię ubezpieczeń, skupiając się na obronie linii głównej i stamtąd ostrzeliwując atakujących ogniem artylerii.

3 września oddział niemiecko-bułgarski podjął atak na strategiczne wzgórze 131, na zachód od wsi Staro Selo (kluczowy punkt zachodniego sektora obrony rumuńskiej). Napotkawszy silny opór, płk Kaufman zdecydował się podzielić podległe mu podddziały na trzy części. W południe atak utknął na linii zasieków, tam też polecono żołnierzom okopać się. Oddział, dowodzony przez płk. Drażkowa, próbował przełamać pozycje rumuńskie, ale poniósł ciężkie straty od ognia artylerii.

W tym czasie 4 Presławska DP zbliżyła się do głównej linii obronnej, spychając rumuńskie patrole i odpierając kilka kontrataków. Sytuacja oddziałów rumuńskich zaczęła się gwałtownie pogarszać, kiedy generał Teodorescu został zmuszony skierować ostatnie rezerwy na zagrożone odcinki głównej linii obronnej. Szczególnie kosztowny okazał się kontratak rumuński w rejonie wsi Koczmar i Kara Pelit, gdzie Rumuni stracili w walce z kawalerią bułgarską 654 zabitych i rannych oraz 700 wziętych do niewoli. 4 września oddziały rumuńskie ograniczyły swoją aktywność do minimum, czekając biernie na rozwój wypadków.