Umowa zakładała również wprowadzenie łacińskiej organizacji kościelnej i określała obowiązki tych którzy otrzymają od cesarza lenna i tytuły.
Zgodnie z umową cesarz, którym ku zaskoczeniu wielu został nie Bonifacy z Montferratu a Baldwin Z Flandrii, otrzymywał kilka miast w Tracji, wyspy Morza Egejskiego i najważniejsze ośrodki miejskie w Azji Mniejszej. Pozostali uczestnicy krucjaty mieli podzielić się dobrami ziemskimi w Macedonii, Tracji i Tesalii. Bonifacy z Montferratu dostał Kretę, ale odsprzedał ją Wenecjanom w zamian za ziemie wokół Tessalonik, które zdobył w wyniku prywatnej inicjatywy i ogłosił się królem. Wenecjanie otrzymali miejscowości nadbrzeżne, leżące na drodze z Adriatyku do Konstantynopola i część stolicy. Pomniejsi przywódcy wyprawy dostali odpowiednio mniejsze lenna z których mieli złożyć hołd BaldwinowiLongnon J., L' empire latin de Constantinople et la principaute de Moree, Paryż, 1949..
Państwa łacińskie