Odbyło się to pomimo tego, że Niemcy zdążyli się dowiedzieć o buncie i aresztować jego przywódców Grigorija Wołkowa (Żukowa), Raszida Tadżijewa i Rachimowa. Pozostali legioniści zostali rozdzieleni pomiędzy inne oddziały wojskowe. Według Georga Tessina resztę 825 Wołgo-Tatarskiego Batalionu Piechoty przeniesiono (nie wiadomo, kiedy) na Pomorze, gdzie podporządkowano niemieckiej 3 Armii Pancernej.
Bibliografia Georg Tessin, Verbände und Truppen der deutschen Wehrmacht und der Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939-1945, 1967-1998 Siergiej I. Drobiazko, Andriej Karaszczuk, Восточные легионы и казачьи части в Вермахте, Moskwa 2000 Oleg W. Romańko, Мусульманские легионы во Второй мировой войне, 2004 Iskander A. Giliazow, Легион "Идель-Урал", 2009
Linki zewnętrzne Krótka historia 825 Wołgo-Tatarskiego Batalionu Piechoty Artykuł dotyczący buntu w 825 Wołgo-tatarskim Batalionie Piechoty
Kategoria:Tatarskie formacje kolaboranckie w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Bataliony piechoty III Rzeszy Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1942 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1943