14 listopada 1916 w bitwie pod Porceni zginął brat Ecateriny Nicolae. Aby pomścić brata, Ecaterina zdecydowała się walczyć w tej samej jednostce liniowej, w której poprzednio służył Nicolae. Ranna w czasie walk listopadowych 1916 w obie nogi i ramię trafiła do szpitala. Za dzielność na froncie została odznaczona Medalem za Odwagę II kl. (Medalia Virtutea Militară). Odznaczenie wręczył jej osobiście Ferdynand I. W marcu 1917 otrzymała awans do stopnia podporucznika (sublocotenent). Powierzono jej wtedy dowództwo plutonu.
3 września 1917 zginęła w bitwie pod Mărășești. Gdy prowadziła atak swojego plutonu na pozycje niemieckiego 40 pułku rezerwowego, trafiły ją w pierś dwie kule z karabinu maszynowego. Jej ostatnie słowa miały brzmieć: Înainte! Răzbunați mă! (Naprzód! Pomścijcie mnie!).