trąbka). Ponadto z zespołem współpracował wokalista Piotr Kuźniak. W 1967 r. Bardowie zdobyli 1 nagrodę na Ogólnopolskim Przeglądzie Zespołów Instrumentalnych, Wokalistów i Piosenkarzy w Polanicy Zdroju. W efekcie zespół został zaproszony na V KFPP w Opolu, gdzie w koncercie Mikrofon dla wszystkich Skowroński wykonał m.in. piosenki: Umarł Maciek, umarł i Do widzenia, Teddy. Muzycy wystąpili także w koncercie Nowe Twarze w Polskim Jazzie na MFMJ Jazz Jamboree '67 w Warszawie.
W początku 1968 zespół stał się formacją rhythm and bluesową i był związany z poznańskimi klubami Pod Maskami i Nurt. W latach 1968–1970 w zespole występowali: Mirosława Kieniewicz - (śpiew), Wojciech Lisiecki (śpiew), Andrzej Nackowski (śpiew), Anna Szmeterling (śpiew), Jerzy Korman (gitara), Tomasz Dziubiński (gitara, śpiew), Eugeniusz Efenberg (saksofon), Kazimierz Plewiński (organy, gitara basowa, śpiew), Grzegorz Zerbst (perkusja), Grzegorz Korczyński (organy), Przemysław Lisiecki (perkusja), Wojciech Kurowiak (gitara), Janusz Murawski (gitara basowa), Paweł Dubowicz, a następnie Piotr Piber (organy) i Jacek Napierała (trąbka, sekcja dęta). W 1969 roku grupa dotarła do finału II Młodzieżowego Festiwalu Muzycznego w Rybniku i w Chorzowie. Zajęła 3.