W pozycji na diagramie białe mają do wyboru trzy podstawowe plany. Najczęściej grają 4.c3, co przygotowuje atak piona d na centralne pole d4, ale pozostawia również możliwość przesunięcia tego ataku na później i wsparcia piona e4 ruchem d3. Natychmiastowe 4.d3 prowadzi do wariantu zwanego giuoco pianissimo (gra bardzo spokojna), uważanego za dość pasywny. Najbardziej agresywnym czwartym posunięciem białych jest 4.b4, które oferuje piona w zamian za możliwość zbudowania solidnego centrum i szybszego rozwoju figur. Ten wariant nosi nazwę gambitu Evansa.
Wybrana literatura Tim Harding, George Botterill, The Italian Game, Batsford 1977 Jakow Estrin, Die Italienische Partie, Stuttgart 1985. Jözsef Pálkövi, Italienische Partie und Evans Gambit, Caissa Chess Books 1998 Jan Piński, Italian Game and Evans Gambit, Everyman Chess 2005.
Linki zewnętrzne
Chess Opening Explorer: 1. e4 e5 2. Nf3 Nc6 3. Bc4 Bc5
Włoska partia