Dlatego też w roku 1863 wystąpił o koncesję na prowadzenie restauracji w Tybindze, powołując się na ukończoną naukę zawodu piekarza. Jednak częste zmiany zawodu potraktowano negatywnie i rada miejska odrzuciła podanie.
thumb|Paul Sinner i Wilhelmine Kienle, zdjęcie ślubne wykonane w atelier Johanna Bleibela Pozostał więc w Stuttgarcie i dalej pracował u Bleibela. Wkrótce rozpoczął starania o ożenek z Wilhelmine Kienle (ur. 23 lipca 1839, zm. 1933), córką rzeźnika z Tybingi. Ponieważ na ślub wymagane było zezwolenie od rady miejskiej w Tybindze, najpóźniej wtedy poznał niewiele od siebie starszego malarza Wilhelma Hornunga, będącego radnym. Hornung, biorąc pod uwagę m.in. dobre zarobki Sinnera, pozytywnie zaopiniował jego podanie, rada miejska na posiedzeniu 18 czerwca 1864 r. wydała pozwolenie., ślub odbył się w lipcu tego samego roku w Stuttgarcie, a w listopadzie para przeniosła się do Tybingi. Dzięki wianu żonyWykaz majątku pary młodej z 16 sierpnia 1864 r. określa wysokość majątku małżonki na 1146 guldenów i 13 krajcarów, a majątku małżonka na 304 guldeny i 2 krajcary – Wolfgang Hesse: Ansichten aus Schwaben..., s. 36. mógł się urządzić w Tybindze.