Podczas tego procesu dyslokacje tworzą konfiguracje przestrzenne o znacznie mniejszej energii w porównaniu z energią dyslokacji rozmieszczonych chaotycznie. Z czasem wygrzewania gęstość dyslokacji w splotach wewnątrz komórek maleje i przekształca się w strukturę podziarn z dyslokacyjnymi granicami małego kąta. Proces kształtowania się podziarn nazywany jest poligonizacją, czyli zdrowieniem wysokotemperaturowym. Spadek koncentracji defektów sieci powoduje odnowienie niektórych własności materiału oraz w wyniku zmniejszenia się naprężeń wewnętrznych uwolniona zostaje część energii zmagazynowanej podczas odkształcenia plastycznego. Zdrowienie prowadzi do częściowego zaniku dyslokacji poprzez stworzenie warunków umożliwiających tzw. anihilację dyslokacji o przeciwnych znakach, leżących w równoległych płaszczyznach poślizgu. Powoduje to zmiany rozkładu dyslokacji, którego efektem jest znoszenie się pól naprężeń sprężystych. Zdrowienie bazuje na zjawisku samodyfuzji danych substancji.
Wystąpienie samodzielnego procesu zdrowienia zwiększa zastosowanie małego stopnia odkształcenia, niskiej temperatury wyżarzania oraz obecności drobnodyspersyjnych cząstek drugiej fazy w materiale.
Zobacz też Obróbka cieplna Wyżarzanie
Przypisy
Kategoria:Metaloznawstwo