Zabezpieczenia kryptograficzne wykorzystujące algorytmy szyfrowania (np. RSA) czy funkcje skrótu (np. MD5) są łamane bardzo rzadko, gdyż zazwyczaj jest to czasochłonne, a zarazem niekonieczne. W takich przypadkach zabezpieczenia obchodzi się, wyłączając ich wywołania w kodzie programu, zwykle przez wstawienie instrukcji pustych (tzw. nopowanie, od ang. no operation). W celu utrudnienia działania crackerom stosuje się kompresję plików binarnych, sprawdzanie sumy kontrolnej, kod polimorficzny, metody ochrony przed dezasemblacją i debugowaniem, a także wykrywanie obecności typowych narzędzi crackerskich.
Najczęściej łamane typy zabezpieczeń to ograniczenia czasowe, ilościowe lub funkcjonalne (wersje trial i demo), tzw. nag screens, czyli okna przypominające o konieczności rejestracji, numery seryjne, pliki klucza oraz sprawdzanie obecności klucza sprzętowego lub płyty CD.