Nadbudówka za uskokiem pokładu dziobowego przechodzi w pokładówkę na pokładzie rufowym; pośrodku długości jednostki znajduje się na niej kratownicowy maszt z podstawą radaru i dalej w kierunku rufy komin. Od przebudowy w połowie lat 60. okręty wyposażono w nadburcie na pokładzie rufowym.
Wyporność standardowa jednostek wynosiła początkowo 362 tony, a pełna 380 ton, lecz po przedłużeniu ich w I połowie lat 60. wynosiła odpowiednio 387 i 402 tony. Inne dane podawały przed przebudową wyporności odpowiednio 370 i 425 ton. Po dalszych modernizacjach, wyporność pełna w roli niszczycieli min sięgnęła 465 ton. Długość całkowita początkowo wynosiła 45 m, a po przebudowie w połowie lat 60: 47,1 m, natomiast długość na linii wodnej odpowiednio 42 m i 43,5 m. Szerokość wynosiła 8 m, a zanurzenie 2,5 m.
Napęd składał się z dwóch silników wysokoprężnych Maybach o mocy łącznej 4000 KM (2944 kW), napędzających dwie śruby o zmiennym skoku. Prędkość maksymalna wynosiła 17 węzłów. Maksymalny zapas paliwa wynosił 42 tony, a zasięg 1950 Mm przy 12 węzłach.