Ataki (często o podłożu antysemickim) przypuszczano także na odtwórcę głównej roli, Macieja Stuhra, który bronił treści i przesłania filmu. Prawicowi publicyści traktowali też Pokłosie jako skrzyżowanie „Rancza z gotyckim kryminałem” (Jan Pospieszalski) lub też „Wilkowyj z Twin Peaks” (Semka).
Już jednak ksiądz Andrzej Luter na łamach „Kina” pisał, że Pokłosie to film „ważny i udany pod względem artystycznym”, zawierający przynajmniej jedną zapadającą w pamięć scenę: zwierzenia sołtysa Malinowskiego w kreacji Roberta Rogalskiego. Zdaniem Lutra Rogalski:
wygląda jak naturszczyk, ale jak gra! Takie kreacje zapamiętuje się na zawsze. Jakby w konwulsjach wykrzyczy braciom: „Bajki pieprzyta, Kaliny, bajki. Wszyscy we wsi pomagali”. I wypluł z siebie całą prawdę, jak na spowiedzi, pod koniec życia odkrył się. Scena trwa długo, bardzo długo. A sposób, w jaki były sołtys mówi o odcięciu piłą głowy Halszki Mincowej, wstrząśnie każdym widzem.
Z drugiej strony, Michał Przeperski w recenzji dla portalu Histmag.org wyraził nieprzekonanie narracją Pokłosia, zarzucając Pasikowskiemu mało wyrafinowaną satyrę na zacofanie polskiej wsi, w której kryje się największe zło: