Ktoś, kogo łatwo posądzilibyśmy o antysemityzm, stanie się orędownikiem pojednania. Jednym z najbardziej przejmujących momentów filmu jest monolog dziewięćdziesięcioletniego sąsiada, który dociśnięty wyrzuca z siebie straszną prawdę. Ale to właśnie dzieci morderców [Kalinowie] będą tymi, którzy zadbają o pamięć żydowskich sąsiadów. Zło jest świadome siebie. Na tym polega pojednawcza i oczyszczająca wymowa Pokłosia.
Nagrody +RokFestiwal/instytucjaNagrodaOdbiorca2012Festiwal Polskich Filmów FabularnychNagroda DziennikarzyWładysław Pasikowski 2013Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej „Prowincjonalia”Jańcio Wodnik za najlepszą rolę męskąIreneusz Czop Polska Nagroda FilmowaNajlepsza scenografiaAllan StarskiNajlepsza główna rola męskaMaciej StuhrLubuskie Lato FilmoweSrebrne Grono Władysław PasikowskiJerusalem Film FestivalNagroda Prezesa Jad Waszem za film związany z Holokaustem
Spuścizna Magdalena Nowicka pisała, że Pokłosie było jednym z pierwszych polskich filmów fabularnych po 1989 roku, które podkreślały rolę Polaków w Zagładzie Żydów podczas II wojny światowej.