Heinz Hellmich (ur. 9 czerwca 1890 w Karlsruhe, zm. 17 czerwca 1944 w rejonie Canville) – niemiecki wojskowy (generał), Generał Oddziałów Wschodnich podczas II wojny światowej.
Życiorys W listopadzie 1908 r. wstąpił do armii niemieckiej. Służył w 136 Pułku Piechoty. W marcu 1910 r. awansował do stopnia podporucznika. Brał udział w I wojnie światowej jako dowódca kompanii karabinów maszynowych. Na początku września 1914 r. został ranny. Po wyleczeniu w połowie stycznia 1915 r., powrócił na poprzednie stanowisko w macierzystym pułku. Pod koniec września tego roku dostał się do niewoli rosyjskiej, z której powrócił pod koniec lutego 1918 r.
Ponownie służył w 136 Pułku Piechoty w stopniu porucznika, ale na początku kwietnia tego roku przeszedł do sztabu Grupy Armii księcia Albrechta von Württemberga. Od stycznia 1919 r. dowodził kompanią w I Terytorialnym Batalionie Strzelców. Pod koniec maja tego roku przeszedł do 7 Pułku Piechoty Reichswehry. Od października dowodził kompanią w 104 Pułku Piechoty. W marcu 1920 r. oficerem sztabowym 4 Brygady i jednocześnie dowódcą kompanii 104 Pułku Strzelców. Od stycznia 1921 r. dowodził kompanią 12 Pułku Piechoty. W marcu 1922 r. awansował na kapitana.