Pole wzlotów o nawierzchni trawiastej miało wymiary 780x1145 metrów. Do roku 1940 baza posiadała 4 duże hangary z betonowymi płytami postojowymi w północnej części lotniska, 2 slipy dla wodnosamolotów, budynki administracyjne oraz baraki. W późniejszym okresie dobudowano 3 kolejne hangary wraz z utwardzonymi płytami postojowymi oraz stanowiska obrony przeciwlotniczej.
15 czerwca 1944 baza została zaatakowana przez samoloty P-51 Mustang należące do amerykańskiej 8 Armii Powietrznej. Zniszczone zostały co najmniej dwa wodnosamoloty Bv 138 A-1.
Pod koniec wojny bazę wykorzystywało lotnictwo "minowe", które za pomocą specjalnych urządzeń wytwarzających silne pole magnetyczne, imitujące pole magnetyczne statku, unieszkodliwiały miny postawione na szlakach żeglugowych. Od lutego 1945 działania prowadziły cztery samoloty Junkers Ju 52-MS 2 należące do eskadry 1 Grupy Minowej (Minensuchgruppe 1).
Ponadto w bazie stacjonowały wodnosamoloty Bv 138 (tzw. łodzie latające), którymi ewakuowano wojsko i ludność cywilną w głąb III Rzeszy.