Wierni nie płacili żadnych ofiar na kościół, a jedynie pracowali na polu proboszczowskim jeden dzień w tygodniu. Dla kapituły gnieźnieńskiej była przeznaczana dziesięcina z ziem kmiecych i ze wsi Gościęcin. Tylko z karczmy i młyna w Baryczy dziesięcina była przekazywana po połowie dla proboszcza w Maluszynie i w Niedośpielinie.
Kościół parafialny
Źródła do dziejów Maluszyna wymieniają dotychczas trzy świątynie parafialne. Dwie pierwsze były drewniane. Najdawniejszy kościół (znany jako pierwszy), został ufundowany przez dziedzica Pawła Pukarzewskiego w 1562 roku. Świątynia służyła wiernym do 1677 roku, kiedy to spłonęła podczas pożaru wsi. Kolejny kościół w Maluszynie wybudowany został staraniem ks. Stanisława Białoczyńskiego w 1680 roku. Niestety świątynia podzieliła los poprzedniej, spłonęła w 1777 roku. Budowę nowego kościoła, z kamienia i cegły, rozpoczął jeszcze w 1777 ks. Jakub Kochankiewicz, kontynuował ks. Michał Kulesza, a ukończył o. Eleutery Miechowicz w 1787 roku. W ołtarzu głównym umieszczono obraz Matki Bożej Pocieszenia, ozdobiony koroną i srebrną sukienką. Staraniem ks. Franciszka Stalińskiego świątynia została konsekrowana 17 września 1903 roku przez bpa Stanisława Zdzitowieckiego. Parafia Maluszyn należała w tym czasie do diecezji włocławskiej.