Aleksander Pajewski (ur. 5 stycznia 1879 w Suwałkach, zm. 1 września 1926 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Aleksander Pajewski urodził się 5 stycznia 1879 w Suwałkach, ówczesnej stolicy guberni suwalskiej, w rodzinie Aleksandra, oficera armii rosyjskiej, i Kazimiery z Kwiatkowskich. Kurs oficerski ukończył w Szkolnym Szwadronie Kawalerii w Jelizawietgradzie (obecnie Kropywnycki na Ukrainie)W 1902 roku Szkolny Szwadron Kawalerii został przeformowany w Jelizawietgradzką Szkołę Kawalerii. W latach 1896–1904 komendantem szkoły był pułkownik Aleksander Samsonow.. Od 1898 pełnił służbę w 6 pułku dragonów, a od 1907 w 2 Pawłogradzkim pułku huzarów gwardii. Od 27 listopada 1917 do 21 maja 1918 pełnił służbę w I Korpusie Polskim w Rosji.
Na początku 1919 został przydzielony do organizującej się Armii Wielkopolskiej. 31 stycznia 1919 został zatwierdzony przez generała porucznika Józefa Dowbor-Muśnickiego na stanowisku dowódcy 1 pułku Ułanów WielkopolskichRozkaz dzienny Nr 27 głównodowodzącego Sił Zbrojnych Polskich w byłym zaborze pruskim z dnia 31 stycznia 1919 roku. (późniejszy 15 pułk Ułanów Poznańskich). 4 marca 1919 objął dowództwo Brygady Jazdy Wielkopolskiej.