Wtedy też nadano mu imię Świętej Trójcy.
W 1628 roku miał on status kościoła parafialnego i wraz z filiami w Leżenicy i Gostomi zarządzał nim komendariusz Piotr Walcenn, kanonicznie ustanowiony w 1626 roku.
W 1641 roku komendariusz Adam Jerzy nie miał kanonicznej instytucji i urzędował tylko chwilowo.
W zastępstwie nieobecnego duchownego rektor szkoły czytał ludowi postyllę katolicką w języku niemieckim i śpiewał z nimi nabożne pieśni.
Później kościół w Róży bywał nieobsadzony i być może z tego powodu został w 1663 roku filią Wałcza.
Komendariusz w Róży miał plebanię, stodołę, oborę, sad, staw rybny, włókę ziemi i pobierał dziesięcinę.
W 1689 roku Róża miała 64 dymy. W 1800 roku mieszkało w niej 338 katolików i 86 luteran.
W 1827 roku drewniany kościół w Róży spłonął. W jego miejsce w latach 1830–1832 wybudowano nowy kościół, poświęcony w 1833 roku przez ówczesnego oficjała wałeckiego ks. Józefa Dalskiego. W 1834 roku erygowano powtórnie parafię w Róży.
Miejsca święte
Kościół parafialny Kościół pw. Trójcy Świętej w Róży Wielkiej
Kościół parafialny został zbudowany w 1832 roku w stylu neoromańskim, poświęcony w 1833.
Kościoły filialne i kaplice
Kościół Świętej Rodziny w Kępie Kościół św. Jakuba Apostoła w Leżenicy Kościół Matki Bożej Królowej Polski w Łomnicy