Jednym z bodźców było pytanie zadane Nillesowi przez planistę miejskiego z Los Angeles – „Skoro byliście w stanie wysłać człowieka na Księżyc, to może będziecie w stanie jakoś uporać się z ulicznym korkami?”. Była to jedna z rzeczy, które zainspirowały Nillesa do idei, by ludzie zamiast dojeżdżać do pracy mogli wykonywać ją z bliższych lokacji (z domu lub z telecentrum). Teraz może się to wydawać takie proste i oczywiste, ale na początku lat siedemdziesiątych nie tylko nie było internetu, lecz nawet komputer osobisty dopiero wchodził na rynki. Dlatego z początku koncepcja pracy zdalnej mogła się wydawać niewiele mniej abstrakcyjna, niż podróże w kosmosie. Główną motywacją telepracy na samym początku było ograniczenie ruchu ulicznego, a dopiero z czasem okazało się, że telepraca ma szereg innych zalet.