W latach 1988–1990 i 1994–1997 był jednocześnie prezesem Banku Rozrachunków Międzynarodowych.
W 1997 powołany na prezesa Europejskiego Instytutu Walutowego, a rok później na prezesa nowo powołanego Europejskiego Banku Centralnego z siedzibą we Frankfurcie nad Menem. Kierował tą instytucją do 31 października 2003. Był później członkiem rad nadzorczych Rabobanku i Air France-KLM, a także przewodniczącym fundacji Rijksmuseum.
31 lipca 2005 został znaleziony martwy w przydomowym basenie. Przyczyną śmierci były problemy zdrowotne z sercem.
Odznaczony m.in. Orderem Lwa Niderlandzkiego klasy V i III oraz Orderem Oranje-Nassau klasy III.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Groningen Kategoria:Deputowani do Stanów Generalnych Kategoria:Holenderscy ekonomiści Kategoria:Holenderscy ministrowie finansów Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Heerenveen Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli