Niedługo potem, po rozpadzie duetu i wyjeździe Barkera do Wielkiej Brytanii, wraz z Collinsem dołączył do założonego przez Lloyda Parksa zespołu Skin, Flesh & Bones.
W roku 1972 poznał basistę Robbiego Shakespeare’a, wówczas członka grupy The Hippy Boys oraz muzyka sesyjnego nagrywającego dla znanego producenta Bunny’ego „Strikera” Lee (kiedy któregoś razu Lee wspomniał Shakespearowi, iż poszukuje kogoś na pozycję perkusisty do swojego studyjnego bandu The Aggrovators, ten polecił mu właśnie Dunbara). Wkrótce obaj instrumentaliści nawiązali bliską współpracę, dając w ten sposób początek najsłynniejszej sekcji rytmicznej w historii muzyki reggae, znanej jako Sly & Robbie. Z powodzeniem nagrywali i koncertowali do śmierci Robbiego, założyli również własny label – Taxi Records. W międzyczasie Dunbar wydał także kilka solowych płyt długogrających.
Dyskografia solowa Simply Sly Man (1978, Virgin Records / Front Line Records) Sly Wicked And Slick (1979, Virgin Records / Front Line Records / Taxi Records) Sly-Go-Ville (1982, Mango Records / Island Records) Reggae Drumsplash (1997, DNA Records)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jamajscy muzycy reggae Kategoria:Jamajscy perkusiści Kategoria:Jamajscy producenci muzyczni Kategoria:Perkusiści reggae Kategoria:Ludzie urodzeni w Kingston Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Zmarli w 2026
fr:Sly and Robbie#Sly Dunbar