opublikował w Pamiętniku Literackim pracę „O poezji czynu w literaturze polskiej”, życzliwie przyjętą w kołach niepodległościowych. Poza tym pisywał recenzje i szkice do pism codziennych i miesięcznika „Krytyka”.
Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii austro-węgierskiej, gdzie jako porucznik służył w cenzurze Komendy Twierdzy Kraków. Oddawał wtedy usługi wielu rodakom różnych orientacji politycznych, ułatwiając im kontakty przez front, a honorarium z wydanego w 1916 r. poematu „Baśń Wiatru Wiosennego” przeznaczył na Dom Sierot po legionistach polskich. Za tę działalność został karnie przeniesiony do Tyrolu, gdzie pozostał do zakończenia wojny.
Po powrocie do kraju w 1919 r. osiadł w Poznaniu, gdzie zamierzał założyć pismo artystyczno-literackie i salon malarski. W czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w garnizonie poznańskim, zajmując się pracą oświatową i agitacyjną.