Buddyjski klejnot U schyłku VII wieku statek chiński płynął do Japonii wioząc skarby dla pewnej świątyni. Koło Sanuki nagle zerwała się gwałtowna burza i bardzo szybko ucichła. Kapitan stwierdził wówczas, że zaginął cudowny kryształ, który miał właściwości odbijania obrazu Buddy. Doniósł o tym ministrowi Fuhito Fujiwarze, a ten przyjechał do Sanuki i kazał nurkom szukać zaginionego skarbu. Mimo długich poszukiwań kryształ nie zostawał odnaleziony, wtedy pojawiła się stara rybaczka, która powiedziała, że odzyska kryształ, jeśli jej syn zostanie przyjęty do rodziny Fujiwara, na co Fuhito wyraził zgodę.
Kobieta zanurkowała tak głęboko, aż dopłynęła do Ryūgū-jō, na którego szczycie lśnił cudowny klejnot. Korzystając z nieuwagi strażników, porwała skarb i zaczęła płynąć ku powierzchni, lecz wówczas dostrzegli ją strażnicy. Ponieważ wiedziała, że morskie potwory boją się widoku krwi, raniła się nożem, a przerażone istoty cofnęły się. Kobieta wypłynęła na powierzchnię, lecz umarła z wyczerpania. Kryształ jednak został odzyskany, a jej syn przyjęty do rodziny Fujiwara, został sławnym ministrem i wszedł do historii pod imieniem Fusasaki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bóstwa japońskie Kategoria:Smoki japońskie