Teoria konfliktu Karola Marksa Karol Marks był oburzony warunkami życia części społeczeństwa w Europie w okresie wczesnej industrializacji, dlatego jego celem stało się zainicjowanie i chęć legitymizacji zmiany społecznej. W swoim dziele opisał funkcjonowanie kapitalizmu oraz sposób jego przeobrażenia w inny system społeczny. Jego zdaniem stosunki ekonomiczne przyczyniają się do rewolucyjnego konfliktu klasowego, który prowadzi do polaryzacji klas, a następnie do próby obalenia klasy panującej. Wynika on z nierównego podziału dóbr w systemie. Klasy, które są wyzyskiwane tworzą rewolucyjną organizację polityczną, której celem jest zwalczenie klasy dominującej. Prawdopodobieństwo powstania takiej organizacji wzrasta w szczególności w przypadku: dezorganizacji w segmencie panującym ze względu na organizowanie ochrony jego rzeczywistych interesów nagłego wzrostu odczucia krzywdy u upośledzonych, kiedy zaczynają oni porównywać swoje położenie z położeniem uprzywilejowanych mobilizacji przywództwa politycznego w organizacji konfliktu. Rzeczywiste interesy grupy upośledzonej wzrastają kiedy uzyskują jednocząca ideologię, zaczyna wtedy wzrastać ich sprzeciw wobec dominujących. Następuje wtedy polaryzacja interesów i celów zbiorowości dominujących i podporządkowanych.