Na początek wojny domowej w Mandacie Palestyny w grudniu 1947 roku dowodził obroną kibucu Miszmar ha-Emek. Był on otoczony przez siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, i Sade musiał organizować obronę konwojów z zaopatrzeniem. W dniu 19 kwietnia 1948 roku został przeniesiony w rejon Jerozolimy, i tam zastał go wybuch I wojny izraelsko-arabskiej. Przy tworzeniu Sił Obronnych Izraela otrzymał awans na pułkownika i dowodzenie nowo utworzoną 8 Brygadą Pancerną. Doświadczenie bojowe w dowodzeniu wojskami pancernymi zdobywał podczas operacji Danny (10–18 lipca 1948 r.). Następnie prowadził działania na froncie południowym w operacji Jo’aw (15–22 października). Osobiście zaplanował i dowodził operacją Szemone (9 listopada), podczas której zdobyto strategiczny fort Irak Suwajdan. Pod koniec wojny opuścił armię.
Po opuszczenia armii Po przejściu na emeryturę zamieszkał w Jafie i zajął się pisaniem licznych opowiadań i artykułów. Jego pisma zostały zebrane i wydane w czterech tomach.
Sade zmarł w Tel Awiwie i został pochowany w kibucu Giwat Brenner.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Izraelscy generałowie Kategoria:Izraelscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1952 Kategoria:Członkowie Palmachu Kategoria:Izraelczycy pochodzenia rosyjskiego