Według innych źródeł, brakujący środek mógł przedstawiać scenę Sądu Ostatecznego.

Charles de Tolnay wysunął również drugą hipotezę – sugerował, że poliptyk mógł składać się w istocie z 4 paneli: panele Błogosławieni w ziemskim raju i Wzniesienie błogosławionych do raju miałyby stanowić jego środek, natomiast Upadek potępionych i Piekło – skrzydła.

Na podstawie katalogu pt. „Notizia d’opere del disegno” – listy najważniejszych dzieł pochodzących z XVI wieku w prywatnych zbiorach sztuki w Padwie, Mediolanie, Bergamo, Crema, i Wenecji, sporządzonej przez weneckiego kolekcjonera sztuki Marcantonio Michiela – uważa się, że poliptyk autorstwa Hieronima Boscha mógł znajdować się w zbiorach prywatnych weneckiego kardynała Domenica Grimaniego. W rozdziale poświęconym kolekcji tegoż kardynała widnieje notatka na temat takiego „obrazu”. Od nazwiska kardynała zaczerpnięto drugą nazwę dzieła – Ołtarz Kardynała Grimaniego.

Tematyka paneli Upadek potępionych Artysta przedstawił scenę panelu w bardzo ciemnych kolorach. Widoczne są jedynie tylko niektóre postacie poprzez ich lekko oświetlone zarysy. Malarz ukazał strącanie dusz przeklętych w stronę piekła, które spadają targane przez bestie w ciemności.