Przyczyny sukcesu thumb|William Hearst polecił swoim dziennikarzom pisać o Grahamie Była to największa kampania ewangelizacyjna od czasów krucjaty Billy’ego Sundaya w Nowym Jorku (1917). Prasa oceniła, że Graham jest jego następcą. W wyniku tej kampanii ewangelizacyjnej Graham stał się ikoną narodową i był odtąd rozpoznawany w całej Ameryce. Żaden ewangelista w historii Stanów Zjednoczonych nie odniósł nigdy takiego sukcesu. Bezpośrednim sprawcą sukcesu był magnat prasowy William Randolph Hearst, który dał swoim dziennikarzom krótkie polecenie: puff Graham (wesprzeć Grahama)William Martin, biograf Grahama, twierdzi, że Hearst już w 1946 roku dał polecenie „puff YFC” (Youth for Christ), Graham należał do YFC. (. W efekcie tego ewangelizacja była opisywana w dziennikach należących do Hearsta. Przypuszcza się, że Hearst cenił Grahama ze względu na jego patriotyzm i dostrzegał w nim szansę na powstrzymanie komunistycznego zagrożenia„In 1949, for example, William Randolph Hearst, head of one large publishing empire, and Henry Luce, chief of another, Time, Inc., were both worried about communism and the growth of liberalism in the United States.” „Billy Graham, an obscure evangelist holding poorly attended tent meetings in Los Angeles. (…) Hearst and Luce interviewed the obscure preacher and decided he was worthy of their support.