Kierował Katedrą Matematyki Ogólnej na Wydziale Matematyki i Fizyki. Dbał o rozwój kadry naukowej. Katedra została przekształcona w r. 1969 w Instytut Maszyn Matematycznych (później Instytut Informatyki). Prowadził tam wykłady i seminaria w latach 1961–1976. W r. 1964 utworzył Zakład Obliczeń Numerycznych na UW i wyposażył go w (duński) komputer GIER.
Przez 10 lat kierował Grupą Zastosowań Technicznych w Instytucie Matematycznym PAN. Był kierownikiem Warszawskiego Ośrodka Obliczeniowego, pełnił również funkcje konsultanta w ośrodkach gospodarczych w kraju.
Mimo przejścia na emeryturę (1978) kontynuował pracę pedagogiczną i naukową. Był przewodniczącym Rady Instytutu Informatyki UW oraz Rady Naukowej Towarzystwa Cybernetycznego.
2 października 1975 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Śląskiego, w 1980 tytuł ten przyznała mu także Politechnika Gdańska.
Życie prywatne Był mężem Olgi z domu Ameisen (1911–2005), ojcem Władysława, informatyka i astronoma, i Łukasza, fizyka.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera D4-1-8).
Działalność polityczna W latach 1945–1948 był członkiem PPS, od 1948 roku należał do PZPR.