Czołg Leonarda da Vinci (nazywany również wozem zbrojnym Leonarda da Vinci, samochodem pancernym Leonarda da Vinci) – opancerzony pojazd z zestawem dział zaprojektowany przez Leonarda da Vinci około 1484, 1485 roku lub ok. 1487–1488 roku. Projekt maszyny nigdy nie został zrealizowany.
Idea wozu zbrojnego z osłoną powstała już w starożytności i była rozwijana w średniowieczu. Leonardo przyjął podstawowe założenia i swobodnie je doprecyzował. Leonardo zaproponował, by pojazd był napędzany za pomocą siły ludzi lub zwierząt (koni lub wołów). Zestaw dział miał mieścić się na obwodzie maszyny. Dzięki ich dużej liczbie byłby możliwy ostrzał w zasięgu 360 stopni. Maszyna byłaby obsługiwana przez ośmiu mężczyzn. Poruszałaby się za pomocą systemu dźwigni i kół zębatych Do obsługi napędu byłoby przydzielonych czterech mężczyzn. Na górnym pokładzie operatorzy maszyny mogliby obserwować pole walki. Ze względu na dużą wysokość maszyny, obsługa mogłaby wejść na górny pokład wyłącznie za pomocą drabiny. Mogłaby się poruszać na równym podłożu. Wóz poruszałby się dość wolno, jednak według założeń wywoływałby zaskoczenie u przeciwnika na polu bitwy.