W międzyczasie Francuskie Komando opanowało pozycję nr 13, jednak sąsiednie jednostki egipskie przeprowadziły kontratak. Żydowscy żołnierze znajdowali się w bardzo ciężkiej sytuacji, aż około godziny 1:30 w nocy otrzymali wzmocnienie. Pomimo to, połowa żołnierzy była zabita lub ranna. W tej sytuacji podjęto decyzję o wycofaniu się z pozycji nr 13. Wsparciem Francuskiego Komanda miał być zmechanizowany 9 Batalion, który jednak utknął na grząskich traktach pustynnych i nie zdołał dotrzeć na czas w rejon prowadzonych walk. Wycofujący się żołnierze, ukryli kilku swoich rannych kolegów pod starym mostem kolejowym, mając nadzieję, że zdołają ich szybko ewakuować.
Przed świtem 26 grudnia w pobliże skrzyżowania dotarł wreszcie 9 Batalion, który natychmiast przeprowadził natarcie na utraconą pozycję nr 13. Transportery opancerzone przeprowadziły manewr oskrzydlający, i pomimo że dwa pojazdy zostały uszkodzone przez wybuchy min, do godziny 4:30 rano przejęły kontrolę nad pozycją nr 13. Natychmiast po tym, wbito się klinem pomiędzy pozycje nr 14 i nr 15, wywołując zamieszanie wśród Egipcjan. Wykorzystując to, niewielkia grupa żołnierzy zdobyła śmiałym atakiem pozycję nr 14. Następnie pluton poruszający się jeepami otoczył Egipcjan od wschodu i pomógł w zdobyciu pozycji nr 15 i nr 16.