Władysław Aleksander Malecki (ur. 3 stycznia 1836 w Masłowie, zm. 5 marca 1900 w Szydłowcu) – malarz realista, pejzażysta, przedstawiciel szkoły monachijskiej w malarstwie.
Życiorys Urodził się jako drugi z trzech synów Ignacego i Karoliny z Chmielewskich (starszy brat – Franciszek, młodszy – Bolesław). Maleccy wywodzili się ze zubożałej rodziny szlacheckiej. Ojciec pracował w adm. jako pisarz prowentowy. Niedługo po narodzinach drugiego syna rodzina przeniosła się do Suchedniowa, gdzie Ignacy zostaje kasjerem tamtejszych zakładów górniczych.
W latach 1852–1856 Malecki studiował malarstwo w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Chrystiana Breslauera. W 1856 zatrudnił się w pracowni dekoratorskiej Antonia Sacchettiego jako pomocnik mistrza. Pod jego okiem stopniowo zyskiwał uznanie. W 1861 po raz pierwszy zaprezentował swoje prace na wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych.
Dzięki rządowemu stypendium Malecki wyjechał 4 października 1866 do Monachium, aby kontynuować studia. Kształcił się tam pod okiem Eduarda Schleicha Nie występuje jednak w katalogu immatrykulacyjnym Akademii Monachijskiej.