Około 651 obaj władcy weszli w konfliktBeda; ks. 3, rozdz. 14., którego efektem stało się zabójstwo Oswine, zlecone przez OswiuBeda; ks. 3, rozdz. 14; ks. 5 rozdz. 24.. Aby nie zaostrzać dodatkowo i tak napiętej sytuacji między obiema państwami, Oswiu osadził na tronie Deiry swego bratanka Etelwalda, syna Oswalda. W ramach pokuty za zabójstwo Oswine przekazał spore nadanie ziem na ręce bliskiego krewnego zamordowanego – mercyjskiego biskupa Trumhere, który założył na nich opactwo w GillingBeda; ks. 3, rozdz. 24..
Początek lat 50. VII wieku zapisał się w Bernicji zacieśnieniem stosunków z sąsiednią Mercją, co potwierdziły dynastyczne małżeństwa dzieci Oswiu i Pendy: Alfrida z Kineburgą oraz Ealflaedy z Peadą. Warunkiem zgody Oswiu na te małżeństwa było ochrzczenie Peady przez biskupa Finana, który zastąpił AidanaBeda; ks. 3, rozdz. 21.. Oswiu sfinansował również misję ewangelizacyjną biskupa Cedda w Mercji, a następnie wraz z Peadą ufundował klasztor w MedeshamstedeAnglo-Saxon Chronicle, A.D. 654..