ks. 3, rozdz. 25-26..
W tym samym roku Oswiu usunął swego syna z tronu Deiry, ponownie włączając królestwo pod swe rządy. Aż do swej śmierci pozostawał jednym z najpotężniejszych władców w Brytanii. W 669 roku przyjął wizytę nowo mianowanego arcybiskupa Canterbury Teodora. Planował pielgrzymkę do Rzymu, jednak nie udało mu się jej zrealizować.
Zmarł 15 lutego 670 roku, po krótkiej chorobieBeda; ks. 4, rozdz. 5.Anglo-Saxon Chronicle, A.D. 670.. Pochowany został w opactwie w Whitby, obok króla Edwina.
Jego następcami zostali synowie: Egfryt w Bernicji i Elfwine w Deirze, jako władca zależny. Kiedy Elfwine zginął w bitwie z Mercjanami nad rzeką Trent, ponownie oba królestwa zostały zjednoczone pod rządami Egfryda, tworząc Nortumbrię.
Przypisy
Bibliografia Beda Czcigodny Historia ecclesiastica gentis Anglorum dostępna w bibliotece cyfrowej Anglo-Saxon Chronicle dostępna w bibliotece cyfrowej
Kategoria:Władcy Nortumbrii Kategoria:Władcy Deiry Kategoria:Władcy Bernicji Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Zmarli w 670