Jan Stiepanowicz Prochanow (ros. Иван Степанович Проханов) (ur. 17 kwietnia 1869 w Władykaukazie, zm. 6 października 1935 w Berlinie) – rosyjski przywódca religijny, pisarz, publicysta, wydawca, wykładowca teologii, kaznodzieja, reformator, poeta przebudzenia ewangelicznego w Rosji. Działacz chrześcijański i polityczny. Nieoficjalnie bywa nazywany „reformatorem Wschodu” co świadczy o roli jaką odegrał w rozwoju chrześcijaństwa ewangelicznego na terenach ówczesnej Rosji.
Życiorys W latach 1908-1928 przewodniczył Wszechrosyjskiemu Związkowi Chrześcijan Wiary Ewangelicznej. W 1917 założył Partię Chrześcijańsko-Demokratyczną "Воскресение" (Zmartwychwstanie). Ojciec rosyjskiego botanika i systematyka Jarosława Prochanowa, dziadek pisarza rosyjskiego Aleksandra Prochanowa. Od 1928 roku przebywał na emigracji. Jego rodzice byli mołokanami i od nich przyjął Chrześcijaństwo Ewangeliczne.