Automatyczny stabilizator – opisywany w makroekonomii efekt pasywnej polityki budżetowej państwa, która automatycznie reagując na zmiany sytuacji gospodarczej, samoczynnie powoduje ograniczenie wahań poziomu produkcji, bez konieczności podejmowania decyzji uznaniowych przez instytucje państwowe. Automatyczne stabilizatory prowadzą do wzrostu wpływów budżetowych w okresie ożywienia gospodarczego oraz ich spadku w okresie spowolnienia. Innymi słowy, poprzez ich działanie polityka budżetowa w okresie ożywienia staje się automatycznie restrykcyjna, a w okresie spowolnienia – ekspansywna.
Ważnymi automatycznymi stabilizatorami są: System podatkowy (szczególnie progresywny podatek dochodowy)Większość podatków (wyjątkiem jest np. podatek pogłówny) jest ściśle powiązana z poziomem aktywności w gospodarce. Przy spowolnieniu gospodarczym dochodzi do automatycznego zmniejszenia obciążenia przedsiębiorstw i gospodarstw domowych, oraz redukcji wpływów budżetowych z tytułu podatków, natomiast przy wzroście aktywności gospodarczej, zarówno obciążenia podmiotów gospodarczych, jak i wpływy budżetowe z tytułu podatków automatycznie rosną. W sytuacji spowolnienia mechanizm ten oddziałuje zatem w kierunku zwiększenia zagregowanego popytu, natomiast w sytuacji ożywienia – w kierunku jego ograniczenia.