Stanisław Baranowski (ur. 25 marca 1935 w Gdyni, zm. 27 sierpnia 1978 w Bytomiu) – polski glacjolog, klimatolog, badacz polarny, kierownik Zakładu Meteorologii i Klimatologii Instytutu Geograficznego Uniwersytetu WrocławskiegoW 2003 roku przemianowany na Instytut Geografii i Rozwoju Regionalnego.
Dzieciństwo i młodość Stanisław Baranowski urodził się w Gdyni, jego matka była nauczycielką, ojciec inżynierem elektrykiem – pracownikiem Portu Gdyńskiego (zamordowany w obozie Auschwitz-Birkenau w 1941 r.). Lata wojny spędził na Podkarpaciu we wsi Pustynia koło Dębicy, gdzie rozpoczął naukę w szkole podstawowej. Po wojnie kontynuował naukę w Kórniku koło Poznania, gdzie w 1951 roku uzyskał świadectwo dojrzałości. W 1951 roku rozpoczął studia geograficzne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 1953 do 1955 r. kontynuował studia na Uniwersytecie Wrocławskim na specjalizacji z zakresu meteorologii i klimatologii, gdzie pod kierunkiem prof. Aleksandra Kosiby wykonał pracę magisterską na temat intensywnych opadów śnieżnych na Śląsku.