Po pożarze schroniska na Szrenicy, w którym mieściło się obserwatorium meteorologiczne Uniwersytetu Wrocławskiego, podjął starania o budowę własnego budynku obserwatorium.
W 1976 r. uzyskał na podstawie rozprawy dotyczącej lodowców subpolarnych na Spitsbergenie stopień doktora habilitowanegoSubpolarne lodowce Spitsbergenu na tle klimatu tego regionu, Acta Univ. Wratisls., 393, Studia Geogr., XXXI, Wrocław, 1977..
Wkrótce po habilitacji, pod koniec 1977 r. wyruszył na wyprawę antarktyczną na Wyspę Króla Jerzego na Szetlandach Południowych.
Śmierć i upamiętnienie W trakcie wyprawy na Wyspę Króla Jerzego w 1977 roku Stanisław Baranowski uległ nieszczęśliwemu wypadkowi – w czasie snu zatruł się gazem wydobywającym się z nieszczelnej butli. Mimo pomocy lekarskiej udzielonej na miejscu w Polskiej Stacji Antarktycznej im. H. Arctowskiego oraz bazie argentyńskiej w Ushuaia na Ziemi Ognistej nie odzyskał przytomności. Podjęte następnie próby leczenia w Argentynie i w Polsce nie powiodły się. Po niespełna ośmiu miesiącach od wypadku Stanisław Baranowski zmarł 27 sierpnia 1978 roku.