Johan Bojer (ur. 6 marca 1872 w Orkdal, zm. 3 lipca 1959 w Oslo) – norweski pisarz, epik, reprezentant realizmu w literaturze norweskiej.
Życiorys Był nieślubnym synem służącej. Wychowała go biedna rodzina chałupników z Rissy koło Trondheim. Nie stać go było na wykształcenie, całe życie był samoukiem. Wyjątkiem była dwuletnia nauka w szkole podoficerskiej (1890-1892)Witold Nawrocki, Klasycy i współcześni. Szkice o prozie skandynawskiej XIX i XX wieku, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1980, s. 221-222, .
Należał do pierwszych norweskich neorealistów, którzy uzyskali międzynarodowe znaczenie. Buntował się przeciwko neoromantycznemu indywidualizmowi oraz irracjonalizmowi. Pochwalał ludzką solidarność i wierność. Uważał je za konieczne do życia w zbiorowościach. Jego bohaterm był często niezamożny, prosty rolnik lub rybak lofocki. Bohater ten żył w silnie powiązanej wewnętrznie społeczności. Samodzielne egzystowanie poza nią, bez wsparcia, było niezwykle trudne lub niemożliwe. Bojer pochylał się nad zagadnieniami roli człowieka w przyrodzie, co wynikało z jego pochodzenia - sam wyrósł w podobnym środowisku, pośród nie zawsze przychylnej natury.